Filmy - FilmLine.pl

Filmy:

Relatos salvajes

Aktualizacja: 2016-06-10 16:20:36



Film Dzikie historie (2014) Sześć opowieści o ludziach postawionych w skrajnie emocjonalnych sytuacjach, którym puszczają ze zdenerwowania nerwy.

Ocena: 7.4/10 (3508)
Premiera: PL (2014-05-17)
Długość: 02:02:00
Gatunek: Czarna komedia
Produkcja: Argentyna, Hiszpania
Reżyseria: Damián Szifrón
Scenariusz: Damián Szifrón
Muzyka: Gustavo Santaolalla
Zdjęcia: Javier Julia
Nagrody: Goya 2015 - najlepszy zagraniczny film hiszpańskojęzyczny Damián Szifrón, Dwa Brzegi 2014 nagroda Publiczności- drugie miejsce Damián Szifrón, MFF w San Sebastián 2014 - Nagroda Publiczności- najlepszy film europejski Damián Szifrón, National Board of Review 2014 - Najlepszy film zagraniczny

Obsada: Rita Cortese - Cocinera, Ricardo Darín - Simon Fisher, Nancy Duplaa - Victoria, Diego Gentile - Ariel, Dario Grandinetti - Salgado, Oscar Martinez - Mauricio, Maria Marull - Isabel, Osmar Nunez - Abogado, Maria Onetto - Helena, Erica Rivas - Romina

Dzikie historie:


Dzikie historie - 00:00:00 / 02:02:00
„Dzikie historie” to czarna komedia z elementami thrillera w reżyserii Damiana Szifrona. Za produkcję filmu odpowiada osławiony Pedro Almodovar. Na fabułę „Dzikich historii” składa się sześć opowieści, które nie są z sobą z pozoru w żaden sposób powiązane. Jedynym ich wspólnym wykładnikiem jest postawienie bohaterów w ekstremalnej emocjonalnie sytuacji. Film ukazuje, do czego jest zdolny człowiek, który osiągnie swoje maksimum wytrzymałości. I tak niedoceniony muzyk, zdradzona panna wdowa, kelnerka, specjalista od materiałów wybuchowych czy bogaty mężczyzna zostają postawieni w niecodziennej sytuacji. Sytuacji, w której puszczają im nerwy i bohaterowie zaczynają zachowywać się jak dzikie zwierzęta.

Recenzja Filmu Dzikie historie:



W każdym z nas drzemie tygrys…



„Dzikie historie” produkcji Pedra Almodovara to czarna komedia, która z pewnością wbije widza w fotel. Widzowie przyzwyczajeni do głupich, amerykańskich komedyjek z poczuciem humoru zrównanym z deską sedesową na pewno poczują się dziwnie, inaczej. W tym przypadku jest to pozytywne tego słowa rozumienie. Damian Szifron zabiera nas w podróż do krainy dzikich zwierząt, opowiada historie momentami mrożące krew w żyłach, pełne drapieżności, przemocy i krwi. Tymi dzikimi zwierzętami są… ludzie.

Serce drapieżnika


Już sam początek zwiastuje niespotykane kino. Przy napisach początkowych, kiedy pojawiają się na ekranie nazwiska aktorów, wyświetlane są zdjęcia dzikich zwierząt. Wprowadza to już klimat niepokoju oraz zapowiada kino mocne i ambitne. Damian Szifron postawił na sześć krótkich historii, różnych ludzi. Każdy z bohaterów pochodzi z innego kręgu społecznego, wydawałoby się, że bohaterów nie wiąże ze sobą żadna nić. Jest jednak inaczej. Widz szybko zorientuje się i znajdzie wspólny mianownik tych historii. Otóż jest nim postawienie bohaterów w ekstremalnej sytuacji. Taka sytuacja wyzwala w nich wielkie emocje. Obraz Almodovara pokazuje, do czego jest zdolny człowiek w sytuacji zagrożenia bądź w sytuacji, kiedy zawładną nim prawdziwie silne emocje. Serce drapieżnika ukrywa się bowiem w każdym człowieku. Bohaterowie filmu na co dzień są spokojnymi ludźmi, którzy nie pozwalają sobie na wybuchy niekontrolowanego gniewu. W sytuacji dramatyczne zmienia się wszystko.

Gra instynktów


Wśród bohaterów znajdziemy niedocenionego muzyka, bogatego mężczyznę, kelnerkę, biznesmena, specjalistę od wybuchów i pannę młodą. Aktorzy wcielający się w postacie grali bez zarzutu, ciężko tu jednak wybrać najbardziej charyzmatyczna postać. Bohaterowie w różnych sytuacja uwalniają drzemiące w nim siły, uwalniają prawdziwą bestię. „Dzikie historie” to opowieść o ludziach, którzy momentami niczym nie różnią od zwierząt. Kierują się takimi samymi instynktami, chcą chronić swoich najbliższych, walczą o przetrwanie, buzuje w nich pragnienie dominacji czy po prostu kierują się pociągiem płciowym. Zachowanie wyzwalane w takich sytuacjach często bywają tak absurdalne, że widz mimowolnie zaczyna się śmiać. Następnie łapie się za głowę, że coś takiego jest w stanie go rozśmieszyć. Drapieżność i agresywne zachowania doprowadzone są w filmie Szifrona do granic absurdu. To właśnie jest mocny punkt filmu i stanowi o jego sile.

Zagrożenia dla dzikich zwierząt


Jednak jak w przypadku dzikich zwierząt, tak i w przypadku tego filmu są zagrożenia. Jednym z największych grzechów tego filmu są momenty przeciągane, statyczne. Zagrożeniem jest także nierówność fabuły. Niektóre z historii są trzymające w napięciu i wciągające w swój świat, inne przymulają i powodują nerwowe zerkanie na zegarek. Tak się niestety działo przy opowieści o specjaliście od materiałów wybuchowych. Film zyskałby, w momencie zrezygnowania z najsłabszej z historii. Niektóre ze scen, są także z bardzo przeciągane, wloką się. To przyczajanie się drapieżnika i gotowanie do skoku trwa zbyt długo. Na szczęście rekompensują to piękne kadry i wspaniała ścieżka dźwiękowa.

Marta


Dzikie historie - Zdjęcie 1 Dzikie historie - Zdjęcie 2 Dzikie historie - Zdjęcie 3 Dzikie historie - Zdjęcie 4 Dzikie historie - Zdjęcie 5 Dzikie historie - Zdjęcie 6 Dzikie historie - Zdjęcie 7 Dzikie historie - Zdjęcie 8 Dzikie historie - Zdjęcie 9 Dzikie historie - Zdjęcie 10 Dzikie historie - Zdjęcie 11 Dzikie historie - Zdjęcie 12 Dzikie historie - Zdjęcie 13 Dzikie historie - Zdjęcie 14