Filmy - FilmLine.pl

Filmy:
Aktualizacja: 2016-06-10 16:20:41



Film Kamienie na szaniec (2014) „Kamienie na szaniec” to opowieść o wielkiej przyjaźni i wielkiej miłości. To egzamin z dorosłości, jaki przyszło zdawać młodym ludziom w obliczu wojny.

Ocena: 7.7/10 (2721)
Premiera: PL (2014-03-03)
Długość: 01:47:00
Gatunek: Dramat, Wojenny
Produkcja: Polska
Reżyseria: Robert Gliński
Scenariusz: Dominik W. Rettinger, Wojciech Pałys
Muzyka: Łukasz Targosz
Zdjęcia: Paweł Edelman

Obsada: Tomasz Ziętek - Jan Bytnar "Rudy", Marcel Sabat - Tadeusz Zawadzki "Zośka", Kamil Szeptycki - Maciej Aleksy Dawidowski "Alek", Magdalena Koleśnik - Monia, dziewczyna "Rudego", Sandra Staniszewska - Hala Glińska, dziewczyna "Zośki", Wojciech Zieliński - Stanisław Broniewski "Orsza", Andrzej Chyra - Major Jan Kiwerski, Krzysztof Globisz - Józef Zawadzki, ojciec "Zośki", Danuta Stenka - Zdzisława Bytnarowa, matka "Rudego", Artur Żmijewski - Stanisław Bytnar, ojciec "Rudego", Anna Dereszowska - Kobieta podoficera SS

Kamienie na szaniec:


Kamienie na szaniec - 00:00:00 / 01:47:00
„Kamienie na szaniec” to polski dramat wojenny z 2014 roku, którego reżyserem jest Robert Gliński. Scenariusz filmowy opracowany został przez Dominika W. Rettingera i Wojciecha Pałysa. Film ten jest ekranizacją powieści Aleksandra Kamińskiego, która nosi taki sam tytuł. Rzecz dzieje się w Warszawie w 1939 roku. Maturzyści, a jednocześnie harcerze jednej z warszawskich szkół, mają swoje marzenia i wielkie plany. Niestety wybuch wojny burzy wszystko i nakazuje młodym ludziom bardzo szybko wkroczyć w dorosłość. Trzej przyjaciele: Alek, Zośka i Rudy zamierzają przetrwać za wszelką cenę. Nie chcą oni jednak przyglądać się i stać z założonymi rękoma. Postanawiają walczyć. Czas wojny to jednak czas surowy i bezwzględny, w którym przychodzi ginąć jednostkom słabym, a nawet buntownikom. Czy przyjaźń przetrwa? Jakie wnioski zostaną wyciągnięcie z tej trudnej, bolesnej lekcji?

Recenzja Filmu Kamienie na szaniec:



Kamienie przez Boga rzucane na szaniec!



Z „Kamieniami na szaniec” nie sposób nie skojarzyć słynnego cytatu, którego autorem jest Juliusz Słowacki:
„[…]
A kiedy trzeba - na śmierć idą po kolei,
Jak kamienie przez Boga rzucane na szaniec!...”
/Testament mój
Tytuł książki Aleksandra Kamińskiego „Kamienie na szaniec”, która posłużyła reżyserowi Robertowi Glińskiemu, do zrobienia produkcji historycznej na miarę XXI wieku, nawiązuje właśnie do wiersza Juliusza Słowackiego. Celem reżysera natomiast było uderzenie w młode pokolenie, przypomnienie bolesnej karty z historii. Ta lekcja miała przyczynić się do prawdy, uwrażliwić i pokazać, że tamte czasy powinny być obecne w każdym Polaku. Za scenariusz filmowy odpowiada Dominik W. Rettinger i Wojciech Pałys. Fabuła „Kamieni na szaniec” jest znana zapewne większości. Do książki bowiem zagląda się na lekcjach języka polskiego. W moim odczuwaniu taki film, który dotyka czasów wojny, jest potrzebny. W dodatku wydarzenia, o których tutaj mowa dotyczą pewnego wyrwanego z brutalnego czasu fragmentu. Reżyser skupia się na postaciach, próbuje za pomocą psychologicznego ołówka oddać ich rozterki, cele i zamierzenia. Raz mu się to udaje, innym razem nie. Na szczególną uwagę zasługuje postać grana przez Tomasza Ziętka. Aktor w rolę Jana Bytnara, czyli „Rudego” wcielił się doskonale. Przekonał mnie, nawet w tych scenach, które były niesamowicie trudne do zagrania. Dobry był również Marcel Sabat. Natomiast aktorki zbyt mocno rozhisteryzowane momentami działały mi na nerwy. Żmijewski również nie pasował tutaj do roli ojca „Rudego”. Czułam na plecach nie do końca przyjemny oddech „Leśnej Góry”. Przyjemnym zaskoczeniem za to okazał się Chyra, który w roli Majora Jana Kiwerskiego wypadł bardzo dobrze, również Globisz pokazał na co go stać. Na duży plus w moim przekonaniu zasługuje również idealnie dobrana ścieżka dźwiękowa. Najpierw niekonwencjonalnie - ekspresywny riff gitarowy w otoczeniu perkusji. Następnie, kiedy zaczyna być już bardziej na serio, a harcerskie zamachy przemieniają się w walkę i trwogę na śmierć, zmienia się również tło muzyczne. Ekspresja ustępuje miejsca na rzecz delikatniejszego tonu, którego zadaniem jest złapanie widza w dobrze zorganizowaną klatkę refleksji. I myślę, że to akurat się udaje, bo są w „Kamieniach na szaniec” elementy zarówno brutalne, jak i wzruszające. Jedne i drugie działają na emocje.
Gliński przedstawia na ekranie straty własne: dwie puszki farby i rozbity nos, a także straty, których nie sposób zmieścić w żadną szufladę. Kolejne życia kończą się, a symbole takie jak: flagi, obrazy, wino czy muzyka - krzyczą głośno do publiczności. „Zobacz, moja kurtka cała podziurawiona” - tak bardzo zaczyna boleć każda kolejna śmierć. Za co zginął Paweł? Za wolną Polskę, czy za srebrne łyżeczki? I znów pojawia się miejsce na refleksję i znów w ruch wprawiane jest koło wzruszeń.
W filmie Glińskiego dobrze widoczne są kontrasty. Jest słoneczny dzień, śpiewają ptaki, szumi las - wydawałoby się sceneria idealna na miłość, na sielankę. A młodzi ludzie zamiast kochać się i całować wysadzają tory. Podczas próby odbicia „Rudego” mała dziewczynka próbuje łapać baloniki. Z czasem robi się coraz bardziej brutalnie. Widmo wojny uderza w twarz z przekonaniem. Ofiary zaczynają obciążać sumienie.
„Kamienie na szaniec” to opowieść o poświęceniu, przyjaźni, miłości do ojczyzny, ale i nie tylko, bo również o miłości do drugiego człowieka, to historia opowiedziana z przejęciem. Jest tu widoczne tempo, są Szare Szeregi, jest tu dobra choreografia. Irytować może natomiast brak tłumaczenia polskiego, kiedy „Rudy” trafia na tortury. Pozostaje zatem znajomość oryginału (książki). Nie każdy bowiem zrozumie niemieckie dialogi.

Kaja Kowalewska


Kamienie na szaniec - Zdjęcie 1 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 2 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 3 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 4 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 5 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 6 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 7 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 8 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 9 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 10 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 11 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 12 Kamienie na szaniec - Zdjęcie 13