Filmy - FilmLine.pl

Filmy:

The Boxtrolls

Aktualizacja: 2016-06-10 16:22:35



Film Pudłaki (2014) Opowieść o przyjaznych mieszkańcach podziemi miasta Serbrige, Pudłakach, które opiekują się małym, osieroconym chłopcem.

Ocena: 8.5/10 (497)
Premiera: PL (2014-08-31)
Długość: 01:36:00
Gatunek: Animacja, Familijny, Przygodowy
Produkcja: USA
Reżyseria: Anthony Stacchi, Graham Annable
Scenariusz: Irena Brignull, Adam Pava
Muzyka: Dario Marianelli

Obsada: Isaac Hempstead-Wright -Eggs, Ben Kingsley - Archibald Snatcher , Nick Frost - Mr. Trout, Elle Fanning - Winnie, Simon Pegg - Herbert Trubshaw, Jared Harris - Lord Portley-Rind, Richard Ayoade - Mr. Pickles, Dee Bradley Baker - Fish / Wheels / Bucket, Steve Blum - Shoe / Sparky, Nika Futterman - Oil Can / Knickers, Pat Fraley - Fragile / Sweets

Pudłaki:


Pudłaki - 00:00:00 / 01:36:00
„Pudłaki” to amerykański animowany film familijny w reżyserii Anthony’ego Stacchi oraz Grahama Annable. Pudłaki to stwory, które zamieszkują podziemia miasta Serbrige. Stworzenia te ubierają się w kartonowe pudełka i są bardzo przyjazne, nikomu nie wyrządzają one krzywdy. Co więcej świetni z nich konstruktorzy. Niestety mieszkańcy miasta uwierzyli w liczne plotki na temat Pudłaków i nocami barykadują się w swoich domach w obawie przed stworami. Żądny władzy i wszelakich luksusów Archibald Snatcher poluje na Pudłaki i sieje w mieście panikę, opowiadając o chłopcu porwanym i zamordowanym przez mieszkańców podziemi Serbrige. W rzeczywistości Pudłaki wcale nie porwały chłopca, nie zrobiły mu też nic złego. Eggs został przez nie przygarnięty, a dziwne stwory otoczyły go troską, życzliwą opieką i miłością…

Recenzja Filmu Pudłaki:



Bez pudła, czyli o filmie „Pudłaki”



„Pudłaki” to kolejna animacja studia Laika. Studio to już zasłynęło świetną animacją poklatkową „Koralina i tajemnicze drzwi”. W przypadku „Pudłaków” sukces ten został powtórzony. Widzowie otrzymali doskonale zrealizowany film dla całej rodziny.
Początek „Pudłaków” jest dość mroczny. Sceny ukazują miasto pod osłoną ciemnej nocy. Mieszkańcy Serbrige w panice zamykają się w swoich domach, a po ulicach grasują Pudłaki. Brzydkie, odziane w kartonowe pudełka stwory buszują po śmietnikach. Po ulicach miasta przemieszczają się tylko hycle, których zadaniem jest łapanie Pudłaków. Taki początek filmu zwiastuje kino wręcz z gatunku noir. Deszcz, ciemne zakamarki, śmietniki i czarne charaktery- może to budzić obawę, czy dzieciom spodoba się taki klimat, czy dzieci w młodszym wieku nie uciekną z przerażeniem z kina. Pozwolę sobie rozwiać wszelkie wątpliwości. Dzieci pokochają Pudłaki, które, jak się szybko okazuje, nie są wcale potworami, zombie w kartonowych pudłach. To miłe i bardzo sympatyczne stwory, które zamieszkują podziemia miasta. Razem z nietypowymi bohaterami widzowie przemieszczają się kanałami do ich kryjówki. I tutaj czeka prawdziwa niespodzianka. Widok jest wręcz magiczny, schronienie Pudłaków bardziej przypomina fabrykę zabawek świętego Mikołaja niż ciemne kanały, wszędzie porozwieszane są światełka i znajduje się tam pełno skomplikowanych maszyn. Pudłaki to bowiem inteligentni i genialni konstruktorzy. W takich to warunkach wychowuje się Eggs, chłopiec przygarnięty kiedyś przez Pudłaki. To właśnie te stwory dały mu to co najważniejsze, czyli miłość i ciepło. Chłopiec przejmuje zwyczaje swoich opiekunów, chodzi ubrany w kartonowe pudełko po jajkach i je robaki. Otacza go jednak życzliwość i przyjazne nastawienie.
Pudłaki to stwory, które mimo odstraszającego wyglądu są dobre i w to nie zwątpi żaden z młodych widzów. Mieszkańcy miasta natomiast ulegają propagandzie Archibalda Snatchera, człowieka opętanego żądzą władzy i luksusów. Archibald, by zdobyć biały cylinder, symbol przynależności do wyższych sfer, potrafi zrobić wszystko, w tym zgładzić niewinne i zastraszone Pudłaki. Dzieci bardzo szybko przyzwyczajają się do odstraszającego wyglądu Pudłaków i zaczynają kibicować bohaterom. Historia małego chłopca wychowywanego przez te genialne i dziwne stworzenia może fascynować i wywoływać wypieki na twarzy i emocje. Nie ma tu problemu w odróżnianiu postaci złych od dobrych, dzieci szybko wnikają w specyficzną baśniowość produkcji.
W filmie dorośli także znajdą coś dla siebie. W „Pudłakach” wyraźnie przebrzmiewają echa stylistyki Tima Burtona. Momentami widz ma wrażenie, że ogląda sceny z filmu „Gnijąca panna młoda”. „Pudłaki” bowiem nie stronią od groteski, absurdu, brzydoty bohaterów, których twarze wyglądają gorzej niż twarze trolli, a także scen wywołujących niekiedy wręcz obrzydzenie. Na tym właśnie polega siła „Pudłaków”. Łączą one bowiem w sobie baśniowość, rozważania nad dobrem i złem, z mroczną i czasami aż gęstą stylistyką. Do tego dodana jest spora dawka humoru na rozluźnienie atmosfery i mamy gwarantowany sukces.
„Pudłaki” dotykają wielu trudnych tematów, które mogą w znacznym stopniu poruszyć starsze dzieci, mogą spowodować dyskusje. Produkcja ta mówi o rozróżnianiu dobra od zła, o tolerancji i nie ocenianiu po pozorach, animacja skłania do refleksji na temat, czym jest dobro. „To ludzie są potworami”- wykrzyczy główny bohater. Słowa te pokazują, że człowieczeństwo to coś znacznie bardziej skomplikowanego niż posiadanie ciała. To posiadanie przede wszystkim duszy, wrażliwości i dobrego serca. „Pudłaki” to także film o ludzkich wadach: o żądzy władzy, o chęci posiadaniu luksusów, o zaślepieniu, z jakim człowiek do tego dąży, czasem po drodze gubiąc szczęście. To także film o poszukiwaniu własnej tożsamości, bohater bowiem jak dzieci z rodzin adopcyjnych dowiaduje się, że nie jest trollem, a jest człowiekiem. „Pudłaki” poruszają także problem rodziny, głównie problem ojca, postaci bardzo ważnej w życiu każdego dziecka. Winnie mimo tego że miała ojca, który z nią nie rozmawiał i jej nie wspierał, czuła się bardziej samotna niż Eggs, który wychowywany był przez Pudłaki.
„Pudłaki” to również film, który daje nadzieję. Nadzieję na lepsze jutro, na zmiany. Nadzieję na to, że wszystko można zacząć od nowa. Zmiany są bowiem możliwe. Wewnętrzną metamorfozę przeżywają praktycznie wszyscy bohaterowie filmu. Trzeba tylko chcieć dążyć ku lepszemu. Trzeba chcieć przełamać ograniczenia i schematy, trzeba powiedzieć „nie” wszelkim określeniom i szufladom w myśl zasady: „Sery, pudełka, cylindry- one cię nie określają. Jesteś, jaki jesteś”.

Agnieszka Walczak


Pudłaki - Zdjęcie 1 Pudłaki - Zdjęcie 2 Pudłaki - Zdjęcie 3 Pudłaki - Zdjęcie 4 Pudłaki - Zdjęcie 5 Pudłaki - Zdjęcie 6 Pudłaki - Zdjęcie 7 Pudłaki - Zdjęcie 8 Pudłaki - Zdjęcie 9 Pudłaki - Zdjęcie 10 Pudłaki - Zdjęcie 11 Pudłaki - Zdjęcie 12 Pudłaki - Zdjęcie 13 Pudłaki - Zdjęcie 14