Filmy - FilmLine.pl

Film:
Aktualizacja: 2016-06-10 16:13:52



Film Regression (2015) Detektyw prowadzi śledztwo wymagające ogromnego skupienia. Młoda kobieta oskarża swojego ojca o molestowanie. Mężczyzna zupełnie nie pamięta faktów.

Ocena: 5/10 (1125)
Premiera: PL (2015-08-27)
Długość: 01:46:00
Gatunek: Thriller
Produkcja: Hiszpania, Kanada
Reżyseria: Alejandro Amenábar
Scenariusz: Alejandro Amenábar
Muzyka: Roque Baños
Zdjęcia: Daniel Aranyó

Obsada: Ethan Hawke - Bruce Kenner, Emma Watson - Angela Gray , David Thewlis - Profesor Kenneth Raines , Dale Dickey - Rose Gray, David Dencik - John Gray, Aaron Ashmore, Adam Butcher - Brody

„Regression” to amerykańsko-hiszpański thriller, którego reżyserem jest Alejandro Amenabar. W filmie wystąpili między innymi: Ethan Hawke, Emma Watson i David Dencik.
Akcja filmu rozgrywa się w Minnesocie. Jest to dokładnie rok 1990. Jednym z głównych bohaterów tego mrocznego filmu jest detektyw, którego zadaniem będzie rozwiązanie trudnej zagadki. Prowadzi on, wymagające skupienia i logicznych analiz, śledztwo. Młoda kobieta czyni ze swojego ojca zbrodniarza. Oskarża go o okrutną zbrodnię. Detektyw podążając trudną drogą, odkrywa przerażające sekrety.

Regression (zwiastun):




Recenzja Filmu Regression:



Luki w pamięci - rzecz o „Regression” Amenabara



Czarne historie


Alejandro Amenabar swoją przygodę z filmem rozpoczął wiele lat temu. Zaczęło się niewinnie i były to krótkie metraże, w których zabawa muzyką przeplatała się ze zdjęciami i reżyserią. Za pierwszy pełnometrażowy film Amenbara uznaje się „Tezę” (1996). Przy tym obrazie jednak pomagał mu hiszpański reżyser Jose Luis Cuerda. Kolejne filmowe dzieło Alejandro nosi tytuł „Otwórz oczy” (1997). Film ten okrzyknięty został mianem fenomenalny.

Historia in black


„Regression” to inspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia. Taką informację widzowie otrzymują już na samym początku (jeszcze podczas muzycznego wprowadzenia). Rzecz dzieje się początkiem lat dziewięćdziesiątych. Deszcz wprowadza w klimat i budzi dreszcz, ma za zadanie już od początkowych scen potęgować grozę, podobnie jak motywy krzyża, które przewijają się już od samego początku. Na komisariat przybywa mężczyzna, który przyznaje się do molestowania córki. Sposób w jaki wypowiada słowa jest niepokojący i niepewny. Ponure „policyjne pokoje” przysłania płaszcz tajemnicy. W pamięci mężczyzny są bowiem luki, których nie sposób odczytać. Przyznanie się do tak hańbiącego czynu budzi ogromne wątpliwości i zasiewa ziarno niepewności. Szybko okazuje się, że John (w roli tej wystąpił David Denik) zupełnie nie pamięta mechanizmów ani obrazów dotyczących molestowania. Działania zostały zablokowane (albo wyparte) z mózgu bohatera, dlatego śledczy decydują się na zaangażowanie do „wydobywania wspomnień” psychologa. Metodą, która ma pomóc w wypełnianiu braków i odzyskiwaniu pamięci ma być popularna regresja.

Wehikuł (wy)cofania


Regression to regresja (od łac. regressio - cofanie się). Jest terminem wieloznacznym, używanym przede wszystkim do określania zjawisk: cofania, powracania, powrotu. Regresja stanowi przeciwieństwo progresji i rozwoju. W psychologii oznacza metodę dochodzenia do wspomnień. Odgrzebywania obszarów wycofanych i niepewnych, metodę badania przeszłości. John wędruje więc korytarzami hipnozy, aby odnaleźć brakujące obrazy i wspomnienia. Wędrówka bohatera jest jednak nudna. Regresja w „Regression” nie ma nam tak naprawdę wiele do powiedzenia, a sceny przedłużane są w nieskończoność. Dochodzenie do prawdy jest czymś w rodzaju znoszenia złotego jaja, które i tak na końcu przywoła rozczarowanie. Pomysł na film być może całkiem ciekawy, jednak realizacja i gra aktorska pozostawiają wiele do życzenia. „Regression” jest chaosem i miksem, mieszanką niewybuchową molestowania, rytuałów (wycinanie na brzuchu symbolu, krępowanie liną nadgarstków), satanizmu (odwrócone krzyże, czarne kaptury, zbiorowe orgie) i diabła (czarne koty). Na moje oko to zdecydowany przerost mięsa nad chlebem.

Droga bez powrotu


Wspomnienia są za jakimiś drzwiami, wystarczy się cofnąć, sięgnąć po nie, wywołać regresję. Mroczne i brudne wnętrza to elementy drażniące zmysły, które mają na celu wystraszyć widza. Niestety wszystko psuje się bardzo szybko. Kiedy z zaciekawieniem próbujemy wczuć się w klimat, to przed naszymi oczami ukazuje się tancerka z pozytywki, która kręci się przez pół godziny, przez co zaciekawienie ustępuje miejsca irytacji. Dokładnie tak. Film Amenabara „Regression” to z pewnością jeden z tych obrazów, do których nie ma się już ochoty powracać. Dobry temat, niewykorzystany potencjał - i tyle.


Regression - Zdjęcie 1 Regression - Zdjęcie 2 Regression - Zdjęcie 3 Regression - Zdjęcie 4 Regression - Zdjęcie 5 Regression - Zdjęcie 6 Regression - Zdjęcie 7 Regression - Zdjęcie 8 Regression - Zdjęcie 9 Regression - Zdjęcie 10